บรรยายไทยโดย : AM_1977
ฉันคือคุรุรุกิ ยูนิ...อายุ 18 ปี
เป็นอะไรของแก อิโด้
แค่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้ก็ทำให้ฉันกลัว
หายใจเข้าลึก ๆ
หายใจออก
แบ่งออกเป็นกลุ่มโดยจับคู่กัน
ค่ะ
โอ้ลืมไป..ห้องเราเป็นเลขคี่นี่
เธออยู่คนได้ใช่มั้ย คุรุรุกิจัง
ค่ะ
ฉันคือคุรุรุกิ ยูนิ
และเรื่องเล็ก ๆ นี้ทำให้ฉันเจ็บปวด
อย่าใส่ลงไปมากเกินไป
ได้
เกิดอะไรขึ้น
ที่โกยขยะ
ซูซูกิ เธอเป็นไรมั้ย
อ้า...คุรุรุกิ ไม่เป็นไรใช่มั้ย
งั้น...ไปห้องพยาบาลเถอะ
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
ฝากจัดการด้วยนะ
- ผ้าๆ - ได้
เฮ้..ผืนนั้นมันสกปรก
ไปเอาอีกผืนมา
ทุกคนมักจะคิดว่า "อ้า...เธอไม่เป็นไร"
เพราะฉันคือ คุรุรุกิ ยูนิ
และถึงแม้นี่มัน...เจ็บ
คุรุรุกิต้องเป็นอะไรสักอย่างจริง ๆ
ขนาดได้ท็อปหน้าเธอยังไม่เปลี่ยนเลย
ดูเหมือนเธอรู้ว่าเธอต้องท็อปแน่ ๆ
เธอท็อปจริง ๆ ด้วย
แต่เธอดูเหมือนไม่ตื่นเต้นเลย
ใช่เลย
เธอดูมีความสุขมากนะ คุรุรุกิ
แมวตัวนั้นเป็นเพื่อนของเธอเหรอ
มันคงได้รับแบ่งปันความสุข เพราะเธอเลี้ยงมัน
น่ารักจัง
ฉันหมายถึงแมวนะ
ระดับท็อปคงวนเวียนอยู่ในหัวของเธอ
คงเป็นอย่างนั้นจริง ๆ
ทำไมเธอถึงพูดคุยกับอาจารย์ซากุราอิ
น่าหมั่นไส้ชะมัด
เรามีเรื่องต้องคุยกันมาหาฉัน ที่ห้องพักครูหลังเลิกเรียน
ภาษาอังกฤษเธอก็ไม่เอาไหน
นั่นมันอาจารย์ซากุราอิสุดเท่ห์ไม่ใช่เหรอ
กลิ่นโคโลญจ์ของเขาช่างหอมหวน กลิ่นไอของความหนุ่ม
อาจารย์..เท่ห์มาก ๆ ค่ะ
พวกเธอก็น่ารักทุกคนเลย
ไม่ต้องเว่อร์ขนาดนั้นก็ได้มั้ง
Kinkyori Ren-ai [รักใกล้ตัวของสาวอัจริยะ]
มันมีอยู่ในตำราแสดงอยู่ตรงนี้
มันหมายถึงบางอย่างที่กลายมาเป็น จังหวะที่หนักหน่วง
เขาบอกให้ฉันมาพบแต่กลับกลาย เป็นฉันต้องมารอ
ทำไมถึงขาดความรับผิดชอบ
กำลังบ่นพึมพำอะไรอยู่เหรอ
อาจารย์มีอะไรจะคุยกับหนู
หลังเลิกเรียนสี่โมงเย็น มาเรียนภาษาอังกฤษทุกวัน
อะไรนะคะ
ฉันจะสอนภาษาอังกฤษให้เธอ
มาเรียนพิเศษ คะแนนสอบภาษาอังกฤษ กลางภาคของเธอค่อนข้างต่ำ
มันส่งผลต่อภาพพจน์ของเรา ถ้าเด็กอัจฉริยะอย่างเธอมีเกรดแย่ ๆ
พวกเขาจะมาตำหนิฉันได้ในฐานะครูของเธอ
เกิดอะไรขึ้นกับเธอ หรือว่า
เธอทำไปเพราะมีจุดประสงค์ใช่มั้ย
หรืออยากให้ฉันสนใจเธอ
ฉันเข้าใจแล้วค่ะ ขอตัวก่อนนะค่ะ
อาจารย์ ซากุราอิ ครับ
ติวทุกวันจะไม่มากไปเหรอครับ
เธอกำลังเตรียมตัวสำหรับการสอบ และต้องศึกษาวิชาอื่น ๆ ด้วย
อาจารย์ อาเคชิ...คุณไม่ใช่ ผู้ปกครองของเธอหรือไง
โอ้..ไม่ใช่อย่างนั้นครับ
หรือว่าควรจะให้อาจารย์สอนคณิตศาสตร์ สอนภาษาอังกฤษให้เธอ
เธอมีติวพิเศษงั้นเหรอ
ใช่
กับอาจารย์คนที่เข้ามาเริ่มสอน ตอนเดือนเมษา อาจารย์ซากุราอิ
ดูเหมือนเขาจะไม่ค่อยพอใจ
ที่ฉันทำคะแนนสอบ ภาษาอังกฤษกลางภาคได้ไม่ดี
นั่นสินะถึงว่าทำไม
เพราะเธอทำคะแนนสอบ กลางภาคได้ไม่ดีนี่เอง
เขาบอกว่า ให้ไปติวหลังเลิกเรียนทุกวัน
เขาบ้ากำลังเกินไป
ทำให้ฉันโมโหจริง ๆ
เธอโมโหเหรอ
ดูเหมือนจะอย่างนั้น
เธอมักจะกินโดนัทเมื่อเธอโกรธ
มันจะไม่แปลกไปหน่อยเหรอ กินโดนัทตอนโมโหเนี่ยนะ
ไม่เห็นแปลก
เมื่อคนเราโมโหมันจะผลิต ฮอร์โมนอดรีนาลีนออกมา
โดยพื้นฐานแล้วความหวานจะช่วยลดมันได้
นามิจัง...ว่าแต่เขาคือใคร
เธอยังไม่ได้แนะนำฉันเหรอ
ซาโตะ ซากิคุงห้องเดียวกับฉัน
หวัดดี
เขาเป็นแฟนใหม่เธอเหรอ
ตรงเผงเลย
ยินดีที่ได้พบเธอนะ
นามิจัง...ตั้งแต่พรุ่งนี้ไป ฉันจะกลับบ้านคนเดียว
อะไรนะ...ทำไม
ก็ฉันต้องเรียนพิเศษนี่
แถมยังเป็นเรื่องยากที่เราจะกลับ พร้อมกันเมื่ออยู่คนละห้อง
ยูนิ ทำไมเธอมาพูดอะไรกะทันหันแบบนี้
อ๋อ...เธอกำลังจะเปิดช่องให้ซากิใช่มั้ย
ถ้าเป็นอย่างนั้น ไม่ต้องก็ได้
เขาบอกว่าเราควรกลับพร้อมกัน
ไม่ใช่เพราะเขาหรอก
ฉันรู้สึกไม่สบายใจที่เธอต้องมารอ กว่าฉันจะติวเสร็จ
ยูนิ...
ก็ได้
แต่ต้องทานข้าวกลางวันกันเหมือนเดิมนะ
นามิจัง...
สัญญานะ
ฉันรู้สึกเกร็งจะแย่
โทษด้วยนะ ซากิ
เธอไม่ได้เป็นคนไม่ดี
เธอพยายามอย่างมากที่จะเป็นคนเข้มแข็ง
และเธอไม่ค่อยกล้าทำอะไรตรงไปตรงมา
เราไปไหนมาไหนด้วยกัน ตั้งแต่สมัยมัธยมต้น
ฉันถึงเข้าใจความคิดเธอ
เธอไม่มีเพื่อนคนอื่น ๆ เลย
ดังนั้นฉันถึงไม่อยากปล่อยเธอไว้คนเดียว
มาแล้วค่ะ
ตามที่คาดไว้ เธอมาได้ตรงเวลาเป๊ะ
มาเริ่มกันเลย
ไม่ต้องปิดประตู
นั่งลงสิ
ได้ค่ะ
ส่วนประธานและส่วนขยายมันก็คล้ายกัน
ดังนั้น It [มัน] จึงกลายเป็น Which [สิ่ง]
เข้าใจมั้ย
หนูไม่เข้าใจ
เธอโง่หรือไง
โง่เหรอ
บอกฉันมาสิส่วนไหนที่เธอไม่เข้าใจ
ทำไมกริยาเอกพจน์ถึงใช้ได้ 2 ความหมาย เป็นทั้งสรรพนามคำนามและสรรพนามคำถาม
ทำไมคำหนึ่งคำถึงมีความหมาย ที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับเงื่อนไขอะไร
ไม่มีเหตุผล
เธอแค่จำมันไว้
ทุกอย่างมีกฎ
ถ้าคุณอธิบายกฎไม่ได้ หนูก็ไม่มีทางเรียนรู้ได้
งั้นเหรอ
นี่เธอไม่ได้กำลังแข่งขันตอบปัญหา ชิงรางวัลคณิตศาตร์อยู่หรอกนะ
สิ่งที่เธอคิดมันแตกต่างโดยสิ้นเชิง
น่าประทับใจอะไรอย่างนี้
ในคณิตศาสตร์...ทุกอย่างมีกฎ
โดยปกติแล้วจะมีเพียงคำตอบเดียวเท่านั้น
ความเรียบง่ายของคณิตศาสตร์ เป็นอะไรที่สวยงาม
ดังนั้นฉันถึงชอบมัน
เธอไม่มีความสุขเหรอ
ฉันก็แค่ยกย่องเธอ
เธอเคย...
หัวเราะหรือร้องไห้บ้างมั้ย
นั่นมันไม่เกี่ยวอะไรกับภาษาอังกฤษ
นั่นคือเหตุผลที่ฉันถาม
การแสดงออกถึงความสุขและความโศกเศร้า เป็นกุญแจสำคัญของภาษาอังกฤษ
แต่ผู้คนไม่เคยเข้าถึงมันเลย แม้แต่ความรู้สึกเดียว
พวกเค้าคิดว่าบางอย่างเป็นเรื่องสนุก แท้ที่จริงแล้วมันน่าเบื่อจะตาย
พวกเค้าคิดว่าปัญหาเป็นเรื่องสนุก
พวกเราเป็นอะไรที่เข้าใจยาก
นั่นแหละที่มันไม่เหมือนกับคณิตศาสตร์ ไม่มีกฎตายตัวและแม่นยำในภาษาอังกฤษ
เธอเข้าใจแล้วใช่มั้ย
หนูไม่เข้าใจที่คุณพูด
เธออัจฉริยะจริง ๆ หรือเปล่าเนี่ย
บทเรียนพวกนั้นไม่มีความหมาย
ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับหนูแล้ว
เพราะหนูเลิกคิดเรื่องภาษาอังกฤษไปแล้ว
ที่เธอแสดงกิริยาแบบนี้แสดงว่า เธอมีความตั้งใจอยู่ใช่มั้ย
ฉันรู้ว่าเธอยังไม่ยอมแพ้ เพราะงั้นเตรียมพร้อมซะ
กลิ่นโคโลญจ์ของคุณมันแรงเหลือขนาด
อะไรนะ
กรุณาถอยออกไปกลิ่นมันจะติดหนู
ทำไมทำกิริยาก้าวร้าวอย่างนั้น
หนูกลับมาแล้วค่ะ
หวัดดี
เป็นไงบ้างการเรียนกับอาจารย์ซากุราอิ
ก็ไม่มีอะไรมากนักค่ะ
งั้นเหรอ
ถ้างั้นเธอคงไม่ปัญหาอะไรใช่มั้ย
ค่ะ
งั้นคงเป็นโอกาสของเธอนะ
ทำไมเธอไม่ลองตั้งเป้าไว้ล่ะ
เธอต้องการไปศึกษาต่อกับศาสตราจารย์เมนเดล ที่มหาลัยแคลิฟอร์เนียไม่ใช่เหรอ
หนูคงทำไม่ได้
หนูเลิกล้มความตั้งใจมาสักพักแล้ว
หนูไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะค่ะ
สวัสดีตอนเช้าค่ะ
สวัสดีตอนเช้า
อาจารย์ซากุราอิครับ
สวัสดีครับ
การเรียนเป็นยังไงบ้างครับ
เราเพิ่งแค่เริ่มต้นครับ
เธออาจจะจัดการยากสักหน่อยในบางครั้ง
ยากเหรอครับ
ไม่เลย เธอออกจะน่าสนใจ
สาวน้อยแบบเธอ
ผมหมายถึง เธอไม่ค่อยกล้าเปิดตัวเอง
สีหน้าเธออาจจะดูเฉย ๆ
เมื่อก่อนเธอเป็นคนชอบยิ้มร่าเริง แต่ก็นานมาแล้ว
อาจารย์ สวัสดีค่ะ
สวัสดี
แต่เธอเป็นเด็กดีมาก ๆ นะ
ทั้งหมดนี่ฉันเตรียมไว้ให้เธอ
ตัวอย่างประโยคที่แยกออกตามสถานการณ์
ดังนั้นเธอสามารถจดจำได้ทั้งหมดโดยไม่ต้องคิด
หนูทำไม่ได้
ถ้าไม่รู้กฎ ก็ไม่รู้จะยึดติดกับอะไร
ฉันคิดว่ามันอยู่ในนี้แหละ
เริ่มต้นตั้งแต่ตอนนี้เขียนประโยค ทั้งหมดซ้ำ ๆ วันละ 5 ครั้ง
อ่านออกเสียงออกมาดัง ๆ เวลาเขียน
ยอมทำตามอย่างน่าแปลกใจแฮะ
He was a tzar[เขาคือจักรพรรดิ] [ฮี วอส อะ ทีซาร์]
She was a persont. [ชี วอส อะ เพอ'ซอนทฺ]
อ่านว่า peasant "เพซ'ซันทฺ"[ชาวนา] ไม่ใช่ persont "เพอ'ซอนทฺ"
That he, for years, had been แดท ฮี, ฟอร์ เยียร์, แฮด บีน
ข้อไหนสำคัญที่สุด
ข้อนี้ค่ะ
ถูกต้อง
ทุกอย่างที่อยู่หลังคำว่า that [แธท] ล้วนเป็นอนุประโยค
นั่นคือเหตุผลที่ a peasant [อะ เพซ'ซันทฺ] ถูกตัดออกหลังคำ had been[แฮด บีน]
ค่ะ
จากนั้น คำนามก่อนหน้า...
นั่นอาจารย์ซากุราอิไม่ใช่เหรอ
นักเรียนหญิงที่อยู่กับเขา… นั่นมันคุรุรุกิ ไม่ใช่เหรอ
ใช่
เธอกำลังติวพิเศษงั้นเหรอ
อะไรกันนั่น..
พวกเธอต้องการติวพิเศษงั้นเหรอ
ใช่ค่ะ
มันไม่ยุติธรรมที่มีแค่ คุรุรุกิ ได้ติวแค่คนเดียว
ได้โปรดติวให้เราหลังเลิกเรียนด้วยนะค่ะ
พวกเธอไม่จำเป็นต้องเรียน
พวกเธอได้คะแนนสูงในวิชาอังกฤษ ตอนสอบมิดเทอม
นั่นเป็นเพราะ...
พวกเราชอบคุณ
เราพยามเรียนอย่างหนัก... เพราะพวกเราชอบคุณ
- มิอิจัง - มิอิจัง
โยชิดะ
พยายามต่อไปนะ
ได้มั้ย
ได้ค่ะ
งั้นขอตัวก่อนนะค่ะ
เค้ายิ้มให้พวกเราด้วย
รอยยิ้มของเค้ามีเสน่ห์จัง
โยชิดะ มิอิดูเหมือนพยายาม เข้าใกล้ชิดคุณเป็นการส่วนตัว
รองอาจารย์ใหญ่ครับ
มันก็แค่ช่วงเวลาที่เธออยู่ในโรงเรียน
เมื่อเธอสำเร็จการศึกษาชีวิตเธอจะไปได้ดี
เธอจะได้เข้าเรียนที่มหาลัย มีแฟน และมีช่วงเวลาที่ดี
พวกนักเรียนที่กำลังเตรียมการสอบ อารมณ์มักจะแปรปรวน คุณรู้ใช่มั้ย
แน่นอน ผมก็ไม่คิดว่า สิ่งที่คุณพูดมามันผิด
แต่การที่จะหยุดข่าวลือพวกนั้น...
ครับผมเข้าใจ
ขอตัวนะครับ
การอ่านเป็นการล่อเลี้ยงสมอง
แต่อาหารเป็นสิ่งล่อเลี้ยงร่างกาย
การอ่านเป็นการล่อเลี้ยงสมอง
เธอชักชอบมันแล้วสินะ
หนูก็แค่ฝึกฝนในสิ่งที่คุณให้หนูทำ
ถ้าหนูไม่จริงจังกับมันการเรียนรู้ พวกนี้ก็จะไม่มีความหมาย
แล้วทำไมต้องรู้สึกอายด้วย
หนูไม่ได้อาย
เมื่อเธออาย เธอจะรู้สึกร้อนผ่าว
และจิตใต้สำนึกต้องการสัมผัสสิ่งที่หนาวเย็น
หรือฉันควรทำให้เธออุ่นดี แม่สาวน้อยปากแข็ง
คนอย่างเธอมองออกง่ายนิดเดียว
คนเรา
จิตใต้สำนึกของพวกเขาโกหกไม่เป็น
นั่นคือเหตุผลที่ฉันสามารถเข้าใจเธอได้
แม้ว่าใบหน้าของเธอจะเคร่งขรึม
หนูไม่ได้...
เป็นแบบนั้น..
หรือว่า
เธอทำเพื่อระงับความรู้สึกของเธอใช่มั้ย
อย่าเข้าใจผิด
ฉันทำแบบนี้ก็ในฐานะครูเท่านั้น
ไม่มีอะไรพิเศษไปมากกว่านี้
ฉันไม่ได้เข้าใจอะไรผิด
เพราะฉันเกลียดคุณ
ดีที่ได้ยินแบบนั้น
สมัยวัยรุ่น
ยุคก่อนประวัติศาสตร์
ยูนิ...ทานอาหารก่อนดีกว่ามั้ย
วันนี้ฉันต้องได้อย่างน้อย 70 แต้มในการสอบ
ไม่งั้นฉันก็ต้องไปติวต่อ
ฉันทำข้อสอบไม่ได้ในส่วน ของการเขียนเรียงความ
ดังนั้นฉันต้องทำในส่วนที่เหลือให้ดีที่สุด
เธอเกลียดเค้ามากขนาดนั้นเลยเหรอ
มีแต่คนบอกว่ารูปแบบ การสอนของเค้าเข้าใจง่าย
พวกสาว ๆ ในห้องฉันก็ชอบเค้ามากด้วย
ฉันเกลียดเค้า
ขาดความรับผิดชอบ ไม่จริงจังและไม่มีจิตสำนึก
คนแบบนั้นไม่เหมาะที่จะมาสอน
แล้วก็เจ้ากลิ่นนั้น..
อ้อ..โคโลญจ์ของเขาใช่มั้ย
กลิ่นมันห้อม...หอม
ฉันเกลียดมัน
ทำไม
ผลกระทบจากกลิ่นของตัวบุคคล จะส่งผลรบกวความคิดของคนอื่น
มันเป็นผลวิจัยของมหาลัยแห่งแคลิฟอร์เนีย
อ้า...ฉันรู้แล้ว ฉันรู้แล้ว
อย่างไรก็ตามขอให้โชคดีในการสอบนะ
ขอบใจนะ นามิจัง
eminent [เด่น, โด่งดัง]
ก่อนหน้านี้ฉันรู้คำตอบมากกว่านี้นี่นา ..
เฮ้
ขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ย
เธอคงเตรียม
แผนการชั่ว ๆ แบบนี้มานานแล้วใช่มั้ย
ฉันก็รู้สึกแปลก ๆ ตั้งแต่แรก
คนที่ปราดเปรื่องทุกอย่าง
เป็นไปได้ยังไงที่ไม่รู้เรื่องภาษาอังกฤษ
เห็นได้ชัดว่าหล่อนต้องการ เข้าใกล้อาจารย์ซากุราอิ
ไม่ใช่อย่างนั้น
แล้วมันอะไร
ฉันเกลียดอาจารย์ซากุราอิ
มันเป็นเรื่องไร้สาระที่ฉันจะไป หลงรักคนไม่มีความรับผิดชอบพรรค์นั้น
ฉันไม่เข้าใจ
สีหน้าเธอมันดูไม่ออก
นี่ ไหนแสดงให้เห็นหน่อยสิ
ถ้าเธอเกลียดเค้า แสดงมันออกมา ทางสีหน้าหน่อยสิ
ฉันจะไปแล้ว
ฉันจะไปสายสำหรับ...
หยุดก่อน
เธอต้องการไปพบเค้าจริง ๆ
ทำให้ฉันเสียอารมณ์จริง ๆ
เขาไม่มีเหตุผลที่จะติวพิเศษให้เธอ
มิอิจัง ไปกันเถอะ
มิอิจัง ไปเร็ว
บ้าย...บาย
พวกเธอเห็น คุรุรุกิ บ้างมั้ย
หนูคิดว่าเธอกลับบ้านไปแล้วค่ะ
เธออาจจะอายไม่กล้าสู้หน้าอาจารย์
เพราะคะแนนเธอดูแย่ในการสอบ
ใช่ ครูเสียไปตั้งมากในการติวให้เธอ
ทำไมคุณถึงมาที่นี่..
ฉันเคยบอกแล้วนี่ว่า ฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ
ฉันบอกแบบนั้น แต่...
ที่จริงแล้วฉันทำให้พวกหล่อนสารภาพน่ะ
ฉันดุพวกหล่อนและบอกว่าห้ามทำแบบนี้อีก
เธอคงกำลังหาทางออกอยู่ใช่มั้ย
เธอเป็นไรมั้ย
ฉันไม่เป็นไร
ถึงแม้คุณไม่เข้ามา
ฉันก็จะออกไปทางหน้าต่างนี้
ตรงนั้นนะเหรอ
คุรุรุกิ
นี่นะเหรอที่ว่าไม่เป็นอะไร
จนถึงตอนนี้ ตั้งแต่ที่อาจารย์ทากูชิไม่สบาย
เราจะให้ครูคนใหม่มาสอนแทน ในอีกสองสามสัปดาห์หน้า
นั่นมัน คุรุรุกิ ไม่ใช่เหรอ จริง ๆ เหรอ
นั่นมัน คุรุรุกิ ใช่มั้ย
ทำไม
มันแค่ข้อเท้าแพลงเล็กน้อย
แต่ก็อย่าเพิ่งเคลื่อนไหวอะไรมาก
ทำอย่างนั้นแล้วมันจะดีขึ้นเอง
คุรุรุกิ
แสดงอารมณ์ความรู้สึกของเธอ ออกมาให้มาก ๆ นะ
อาจารย์
เกิดอะไรขึ้น..ยูนิ
หนูแค่สะดุดล้มค่ะ
เธอสะดุดงั้นเหรอ
นั่นเป็นความจริงเหรอครับ อาจารย์ซากุราอิ
มันเป็นความจริง!
ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร
หนูไม่เป็นไร
ฉันเข้าใจแล้ว
งั้น เดี๋ยวฉันจะโทรเรียกแท็กซี่
มารับเธอกลับบ้านนะ
แล้วเจอกันที่บ้านนะ
ขอบคุณมากนะครับ
งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ
ถือว่ายังดีนะทีแค่ข้อเท้าแพลงเล็กน้อย
นี่แหละความน่ากลัวของโยชิดะ
ไว้เจอกันครั้งหน้าฉันจะจัดการพวกหล่อน
ไม่เป็นไร อาจารย์ซากุราอิจัดการให้แล้ว
งั้นก็ดีแล้ว
ว่าแต่ว่า นามิจัง
เธอจะมาซื้ออะไรที่นี่
ของขวัญสำหรับซากิ
สำหรับซาโต้คุงงั้นเหรอ
ใช่...เค้าเพิ่งได้งานใหม่
รสนิยมเค้าค่อนข้างเชย
ดังนั้นฉันจะหาอะไรให้เค้าดู เป็นลูกผู้ชายมากขึ้น
เมื่อคนที่เธอรักใช้ของที่เธอซื้อให้
มันจะทำให้เธอมีความสุขว่ามั้ย
"นี่คือเมืองที่ฉันเกิด"
ฉันรวบรวมสิ่งที่เธอจำเป็นต้องใช้ เพื่อผลสำเร็จของการฝึกฝน
ฟังมันอย่างน้อย 10 นาทีต่อวัน
คือว่า...
นี่คืออะไร
เป็นการตอบแทนที่คุณช่วยฉันวันนั้น
มันไม่เหมาะที่จะรับของขวัญจากนักเรียน
มันจะมองดูไม่ดีถ้าคนเข้าใจผิด
ฉันไม่ได้เข้าใจอะไรผิดทั้งนั้น
มันเป็นเพียงการขอบคุณ
มันไม่มีอะไรแฝงทั้งนั้น
ทำไมเธอต้องจริงจังด้วยล่ะ
หรือว่าเธอตกหลุมรักฉันจริง ๆ
เธอเสียสติไปแล้วเหรอ
จริงดิ งั้นมันก็น่าเบื่อ...
มันดีอยู่แล้วที่เธอไม่สนใจในตัวฉัน
ฉันทำแบบนี้กับเธอเพราะมันเป็นหน้าที่ของฉัน
ฉันก็แค่..
พยายาม..ที่จะขอบคุณ...
[โลกแห่งพันธุวิศวกรรม] [โทมัส เมนเดล]
ยูนิ...อาหารพร้อมแล้ว
เธอกำลังอ่านหนังสือของเมนเดลงั้นเหรอ
ใช่ค่ะ
มีอะไรเกิดขึ้นกับการเรียนพิเศษ ของเธอหรือเปล่า
ไม่ค่ะ
ฉันก็แค่เพียง...ต้องการที่จะอ่านมัน
อาจารย์ซากุราอิ
อาจารย์อาเคชิ ผู้ปกครองของ คุรุรุกิ แจ้งความประสงค์มาวันนี้
เรื่องการร้องขอหยุดการเรียนพิเศษของเธอ
ผู้ปกครองของเธองั้นเหรอ
ที่จริงแล้ว พ่อแม่ของเธอไปทำงานต่างประเทศ
เธอถูกมอบหมายให้อยู่ ภายใต้การดูแลของอาจารย์อาเคชิ
นับตั้งแต่เริ่มต้นเรียนพิเศษ
เธอดูเหมือนจะมีพฤติกรรมที่ผิดแปลกออกไป
โดยเฉพาะช่วงปลายสัปดาห์นี้ยิ่งแย่เข้าไปใหญ่
เธอคลุกอยู่แต่ในห้อง เอาแต่อ่านหนังสือของเมนเดล
เมนเดลเหรอ
เขาเป็นศาสตราจารย์ด้านพันธุวิศวกรรม ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย
มันเป็นนิสัยของเธอเมื่อมีอะไรมากวนใจเธอ เธอมักจะปิดห้องเงียบแล้วอ่านหนังสือของเขา
แล้วเธอพูดอะไรบ้างมั้ย
ก็ไม่มีอะไรนะ
เธอไม่เคยบอกผมเลยจริง ๆ ว่าอะไรที่มันกวนใจเธอ
ถ้าคุณเป็นผู้ปกครองของเธอ คุณไม่ควรจะถามเธอดูหน่อยเหรอ
ผมไม่มีอะไรที่จะต้องรู้สึกผิด
ก็ได้
เราก็ไม่เชื่อเหมือนกันว่าคุณทำอะไรไม่ดี
คะแนนภาษาอังกฤษของ คุรุรุกิ ก็ดีขึ้นมามาก
เธอน่าจะทำได้ดีกว่านี้
แค่นี้ก็น่าจะเพียงพอแล้วนะ อาจารย์ซากุราอิ
ด้วยผลคะแนน ณ ปัจจุบัน และหนังสือแนะนำตัว
น่าจะเข้าโรงเรียนที่เธอคาดหวังไว้ได้
จากวันนี้ไปก็ไม่ต้องสอนพิเศษ ให้ คุรุรุกิ แล้วนะ
เข้าใจนะ
การสอนพิเศษของอาจารย์ซากุราอิ ได้ถูกยกเลิกแล้ว
พวกเขายกเลิกงั้นเหรอ
คะแนนของเธอดีขึ้นมาก พวกเขาเลยบอกว่าไม่จำเป็นแล้ว
เธอทำได้ดีมาก
ค่ะ
ฉันไปก่อนนะ
อาจารย์ซากุราอิ
อาจารย์หลังเข้าชมรมภาษาอังกฤษ ไปร้องคาราโอเกะกับพวกเรานะ
มันไม่เหมาะที่จะไปกับนักเรียน
ไปทบทวนตำราดีกว่านะ
ฉันยุ่ง พวกเธอก็รู้
นะค่ะ อาจารย์
พวกเราอยากไปกับอาจารย์
ได้โปรดนะ
Were [เวอร์] เป็นรูปอดีตกาล ดังนั้นเพื่อให้เหมาะกับกาล
Will [วิล] ก็จะกลายเป็น Would [วู๊ด]
นี่เรียกว่า"กริยาช่วยในรูปอดีต"
ทุกคนเข้าใจนะ
ค่ะ...ครับ
ถ้าพวกเธอเข้าใจมัน มันก็จะเป็นเรื่องง่าย
โอกูดะ
ค่ะ
แปลประโยคข้างบนสิ
ได้ค่ะ
"เขาบอกว่าเขาไม่สบายซึ่งเป็นเรื่องโกหก"
Which [สิ่ง]
"นี่คือเมืองที่ฉันเกิด"
เธอทำอะไรอยู่ กลับบ้านไปซะ
"นี่คือเมืองที่ฉันเกิด"
เกิดอะไรขึ้น..ยูนิ
เธอยังไม่ได้กินอะไรเลยนะ
ไม่มีอะไร ฉันสบายดี
อันที่จริงแล้วฉันเองก็ยังไม่เข้าใจ
ฉันไม่แน่ใจว่ามันคืออะไร แต่...
บางสิ่งบางอย่าง...
ที่อยู่ในนี้..
มันกำลังสั่น
สั่นเหรอ
ฉันเกลียดเขา แต่มันทำให้ฉันเศร้า เมื่อเขาทำเย็นชา
ฉันไม่ต้องการเห็นเค้า
แต่ก็ไม่ต้องการเห็นเค้าอยู่อย่างโดดเดี่ยว
ยูนิ นั่นมันคือความรัก
ความรักเหรอ
ใช่
การรักและการเกลียด
มีทั้ง 2 สิ่งมันเป็นความรักที่แท้จริง
ซากิกับฉันก็ทะเลาะกันบ่อย
เมื่อฉันให้ของขวัญกับเค้า
เขาบอกว่า "ฉันไม่ชอบมัน" มันไม่สุภาพ
เขาทำให้ฉันโมโหจริง ๆ
แต่...
ฉันยังคงรักเค้า
นามิจัง...
ตอนแรกฉันก็คิดว่า ฉันชอบทุกอย่างที่เป็นเค้า
แต่ตอนนี้ฉันพูดได้เลยว่า ฉันทั้งรักทั้งเกลียดเค้า
มันรู้สึกอย่างนั้นจริง ๆ
"ความรักที่แท้จริง..."
ฉันพูดอะไรออกไปเนี่ย
เธอแค่เผยออกมานิดหน่อย
แต่ฉันเผยออกมาซะหมดเปลือกเลย
ขอโทษนะ
ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น
ฉันมีความสุข
เธอคิดถึงแต่คนอื่นเสมอ
แต่เธอไม่เคยพูดถึงความรู้สึกของตัวเองเลย
ฉันคิดว่านั่นมันคงหว้าเหว่น่าดู
นามิจัง...
แล้วตกลงเค้าเป็นใคร
ฉันบอกเธอไม่ได้
หมายความว่าไง
ก็ได้ ถ้าไปได้สวยอย่าลืมบอกฉันล่ะ
ได้
สัญญากับฉันนะ
"ความรัก"
"วิธีที่ดีที่สุดคือการสารภาพความรู้สึกของคุณ"
สารภาพงั้นเหรอ "วิธีที่ดีที่สุดคือการสารภาพความรู้สึกของคุณ!"
งั้นเหรอ..
นักเรียนยืนตรง
ทำความเคารพ
นั่งได้
อาจารย์ค่ะ
มีอะไรเหรอ คุรุรุกิ
ฉัน ชอบ.. ["ซากิ": "ฉันชอบคุณ"]
["ซูกุ": "ต่อสิ"] เริ่มเรียนเลยดีกว่าค่ะ
เราสายไป 3 นาทีกับ 23 วินาที แล้ว
เรากำลังจะเริ่ม แม่สาวน้อย
เปิดหนังสือสำหรับบทเรียน
เปิดไปหน้า 60
ฉันพูดมันออกมาไม่ได้..
ต่อหน้าทุก ๆ คน...
แล้วอ่านที่ประโยคแรก
อะไรกัน
การสูบบุหรี่มันไม่ดีต่อสุขภาพมันได้รับ การพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์แล้ว
เป็นอย่างนั้นเองเหรอ
คุณกำลังเอาพิษเข้าร่างกายของคุณ หยุดซะ
อะไรของเธอเนี่ย
เธอต้องการอะไรกันแน่ แม่สาวน้อย
อาจารย์ ฉันชอบ...
ชอบเหรอ
ฉันชอบ...
พูดออกมาเถอะน่า
["สเปคเซี่ยม" คือการยิงแสงของอุลตราแมน] กรุณาสอนการสะกดคำว่า สเปคเซี่ยมให้ฉันด้วย
["สเปคเซี่ยม" คือการยิงแสงของอุลตราแมน] หยุดตามตื้อฉันสักที
นี่เป็นการทดลองครั้งก่อนใช่มั้ย
อ้า..ใช่ นั่นทำการทดลองไปเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
ทำไมฉันพูดมันออกมาไม่ได้นะ
อาจารย์ยาเบะครับ
ว่าไง
อาจารย์ยาเบะครับ
นี่เราได้ทำการทดลองเมื่อ สัปดาห์ที่แล้วใช่มั้ยครับ
ผมจดบันทึกบางอย่างลงไปแต่ไม่เข้าใจครับ
โอ้...ขอบใจนะที่มาถามครู
อาจารย์ช่วยอธิบายหน่อยได้มั้ยครับ
ไหนลองดูสิ...
อ้า...โดยพื้นฐานแล้ว
การจดบันทึก...
ฉันเขียนบางอย่างลงไป แต่ฉันไม่เข้าใจ
อาจารย์ช่วยอธิบายหน่อยได้มั้ยคะ
ในสิ่งที่ฉันไม่...
อาจารย์มาแล้ว อาจารย์
ทั้งหมดตรง
ทำความเคารพ
นั่งได้
มาเริ่มต้นบทเรียนกันเลย
คุรุรุกิ ไม่มาเหรอวันนี้
เมื่อกี้เธอยังอยู่นี่เลย
ใช่ เธออยู่นี่
บางทีเธออาจจะไปห้องน้ำ
"ฉันเกลียดคุณ...อาจารย์ แต่ฉันก็ชอบคุณ...ฉันควรทำยังไงดี"
มีอะไรเหรอครับ อาจารย์
ไม่มีอะไร
ซูซูกิอ่านหน้า 16
ได้ค่ะ
เธอ...
นี่คือชั้นเรียนที่คุณต้องดูแล
เข้าใจแล้วค่ะ
เมื่อสักครู่นี้...
ฉันต้องขอโทษด้วย
ทำไมคุณต้องขอโทษ
มันไม่ถูกที่ฉันทำแบบนั้น
ได้โปรดลืมมันซะ
โอ้...อาจารย์ซากุราอิ
ขอผมแนะนำคุณหน่อย
นี่คือครูที่จะมาสอนแทนอาจารย์ทากูชิ
อาจารย์ทากิซาว่า
ไม่เจอกันนานเลยนะ อาจารย์ซากุราอิ
เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ โรงเรียนประถมศึกษา
โอ้ คุณทั้งคู่เหรอ
ใช่มะ
คิดถึงจังเลย
มันก็ไม่ได้เปลี่ยนไปมากจากครั้งสุดท้ายที่เรามา
นี่ นายจำได้มั้ย
ต้นไม้นั่นที่พ่อนายบอกว่า เป็นต้นไม้แห่งความปรารถนา
ถ้าคุณปิดตาตัวเอง แล้วเดินรอบต้นไม้ 3 รอบ
พร้อมคำอธิฐานซ้ำแล้วซ้ำอีก
มันจะกลายเป็นจริง
เรื่องนั่นมันโกหก
มันเป็นแค่เรื่องที่พ่อแต่งขึ้นมา
อย่างนั้นเหรอ
ฉันก็เคยอธิษฐานแต่ก็ไม่เห็นเป็นจริง
มิเรอิ
เธอไม่ได้ลากฉันออกมาเพื่อพูดเรื่องนี้ใช่มั้ย
นายก็เป็นเหมือนเคยนะ ฮารูกะ
นิสัยแบบนั้นก็ไม่เคยเปลี่ยน
นายมักจะทำมันหลังที่ฉันจูบนาย
เมื่อวานฉันเห็นมัน
ฉันเห็นนายในชั้นเรียน
จูบกับนักเรียน
บังเอิญเหรอ จูบเหรอ กับนักเรียนงั้นเหรอ
ใช่ ถูกต้อง
เราก็เคลียร์กันเรียบร้อยแล้ว
นี่..
ตอนที่เราเดทกันตอนอยู่มัธยม
เราต่างคนต่างจูบหลายต่อหลายครั้ง
แต่ฉันเท่านั้นเป็นคนเริ่มก่อน
นายจำได้มั้ย
ฉันจำไม่ได้
นายคงจำไม่ได้
เพราะนายไม่เคยรักฉันเลย
แต่ฉันจำได้หมด
เพราะฉันรักนายอย่างแท้จริง
เธอกำลังพยายามจะพูดอะไร
นายทำมันจริง ๆ...
นายรักเด็กนั่น
ถ้านายไม่ได้รัก
นายคงจะไม่เริ่มก่อน
เหมือนอย่างที่นายเคยพูดอยู่เสมอ
"จิตใต้สำนึกของคนไม่มีทางโกหก"
นายทำอย่างนั้นไม่ได้นะ ฮารุกะ
การมีความรักระหว่างครูกับนักเรียน...
ถ้านายถูกจับได้
นายจะสอนหนังสือไม่ได้อีกเลย
เลวร้ายไปกว่านั้น นายจะถูกฟ้อง
ฉันรู้หรอกน่า เธอไม่ต้องมาบอกฉัน
ให้เขียนรายชื่อมหาวิทยาลัยที่พวกเธอ ต้องการเลือกมาส่งในวันจันทร์หน้า
ได้ค่ะ...ได้ครับ
อาจารย์ทากิซาว่าน่ารักจริง ๆ ว่ามั้ย
ฉันก็ว่างั้น น่ารักมากๆๆๆๆๆๆ
ฉันคิดว่าฉันกำลังตกหลุมรัก
โอ้พระเจ้า..
คุรุรุกิ จัง
ครูได้ยินมาจากอาจารย์ซากุราอิ
เกี่ยวกับเรื่องของเธอกับเค้า
เป็นเธอใช่มั้ย
เธอมาหาครูเพื่อขอคำแนะนำได้นะ
เพราะครูเป็นครูประจำชั้นของเธอ
และเราเป็นลูกผู้หญิงเหมือนกัน
ค่ะ
พวกเขาเชื่อฟังเป็นอย่างดี
เกรดภาษาอังกฤษของพวกเขาทุกคน ก็ดีขึ้นเหมือนกัน
ใช่พวกเค้าเป็นอย่างนั้น
ฉันไม่เคยคิดว่านายจะมาเป็นครู ไม่เคยคิดเลย...
เฮ้...ดูนั่นสิ
ฉันได้ยินมาว่าพวกเค้า เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยเด็ก
พวกเค้าดูเหมาะกันดีเนอะ
ดูเหมือนเป็นความรักของผู้ใหญ่ดีนะ
ใกล้อีก..ใกล้อีก..ใกล้อีก
ไม่น่า..แค่นั้นก็ใกล้พอแล้ว
กลับบ้านดี ๆ นะ
โชคดีนะ...
คุรุรุกิ...ทำอะไรของเธอ
อาจารย์ซากุราอิ
คุณบอกให้ฉันแสดงความรู้สึกออกมา
ฉันรักคุณ...อาจารย์
ดังนั้นฉันไม่สามารถลืมมันได้
กับสิ่งที่เกิดขึ้น
มันเป็นไปไม่ได้
ลืมมันซะ
คุรุรุกิ มองฉันนะ
อย่าเข้าใจอะไรผิด
ความรู้สึกที่เธอมีตอนนี้...มันแค่ชั่วคราว
แค่ชั่วขณะนึง
แล้วเธอจะลืมมันไปเอง
อาจารย์...
คุณไม่เคยเข้าใจฉันเลย
ใช้ความรู้ในสิ่งที่ครูได้สอนพวกเธอ ทำคะแนนให้ได้มาก ๆ
ค่ะ
นี่...ออกไปกันได้แล้ว
ว้าว...ว้าว...โว้ว...โว้ว
นี่สมุดบันทึกอะไร ล็อคไว้ซะด้วย
มันเป็นของมาโตบะจอมเหลวไหล แต่เขาดันมีสมุดบันทึกน่ารักซะมัด
เค้าออกไปแล้วใช่มั้ย ไหนลองเปิดดูสิ
อะไรของเธอ คุรุรุกิ
อย่าไปแตะต้องของ ๆ คนอื่น
อย่าซีเรียสดิ ถ้าเราเอากลับไปไว้ที่เดิม เค้าก็ไม่รู้หรอกน่า
ทำไมฉันจะไม่รู้
บ้า...เอ้ย..บ้าเอ้ย ออกไปเร็ว
นี่
ขอบใจมากนะ
สมุดบันทึกนี่สำคัญกับฉันมาก
ฉันขอบใจเธอมากจริง ๆ
จริง ๆ แล้วฉันไม่ได้...
คุรุรุกิจัง
คุรุรุกิ
เธอเป็นอะไร
เกิดอะไรขึ้น
เธอมีไข้สูงจริงๆ
เราจะต้องช่วยพาเธอกลับบ้าน
ฉันจะโทรหาอาจารย์อาเคชิ
รบกวนด้วยครับ
ไม่ต้องบอกเธอนะ
ว่าฉันช่วยพาเธอมาที่นี่
ได้ครับ
ขอโทษนะค่ะ อาจารย์อาเคชิอยู่นั่นมั้ยคะ
สวัสดีตอนเช้า
สวัสดี
ดังนั้นเพื่อนของพวกเค้าช่วยกันกระจายข่าว
แถมพวกเค้ายังร่วมมือร่วมใจกัน ตามหาด้วยตัวพวกเค้าเอง
นั่นมันน่าสนใจใช่มั้ยล่ะ
สวัสดี
คุรุรุกิจัง
ให้ฉันถือของให้นะ
ไม่เป็นไร มาโตบะคุง
ไม่ต้องพูดแบบนั้นหรอกนะ
มาโตบะคุงดูเหมือน คนคอยคุ้มกันเลยนะ
เธอช่วยปกป้องสมุดบันทึกของฉัน
เธอเป็นผู้ช่วยชีวิตฉัน
มาโตบะคุงก็เป็นผู้ช่วยชีวิตฉันเหมือนกัน
เค้าช่วยพาฉันส่งห้องพยาบาล ตอนที่ฉันหมดสติ
อาจารย์ซากุราอิ
นี่คือตารางเวรช่วงฤดูร้อน
ต้องขอโทษด้วยนะที่ชวนเธอ มาที่นี่แบบกะทันหันแบบนี้
ไม่เป็นไร ฉันชอบของหวาน
ขอบคุณพระเจ้า
ความจริงแล้ว ฉันกำลังตั้งใจ ที่จะเป็นพ่อครัวทำขนม
ฉันต้องการที่จะศึกษาพวกขนม ที่ฉันมากินในที่แบบนี้
แต่มันเป็นเรื่องยาก ที่จะมาที่นี่คนเดียว
ฉันไม่รู้เรื่องนั้นมาก่อนเลย
สมุดบันทึกที่เธอปกป้องให้ฉันก่อนหน้านี้
มันเป็นสูตรที่พ่อของฉันเขียนไว้ ท่านเป็นพ่อครัวอยู่ที่ฝรั่งเศส
หลังจากเรียนจบ ฉันต้องการจะเก็บเงิน เพื่อบินไปฝรั่งเศส
และไปฝึกฝนที่ร้านพ่อของฉัน
ขอโทษนะ มันอาจจะทำให้เธอเบื่อ
ไม่เห็นน่าเบื่อตรงไหนเลย
ฉันก็เคยมีความตั้งใจเหมือนนาย
แต่ไม่เหมือนเธอ ความฝันในอนาคต ของฉันมันยังคลุมเครืออยู่เลย
ตอนที่ฉันอยู่มัธยมต้น ฉันมีความฝัน
อยากไปศึกษาต่อกับศาสตราจารย์เมนเดล ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย
แต่ฉันพูดภาษาอังกฤษไม่ได้..
ท้ายที่สุด ฉันก็ล้มเลิกความคิดนั่น
เธอสามารถไปศึกษาต่อที่ต่างประเทศได้แน่นอน
เธอเก่งออกจะตาย
เธอยังมีเวลาอีกถมเถ
คะแนนโทเฟลต้องมากกว่า 110 คะแนน.. [คะแนนเต็ม 120 คะแนน]
ฉันทำไม่ได้
อาจารย์ซากุราอิ
พรุ่งนี้ก็จะเป็นวันเริ่มต้น ของการปิดภาคเรียนฤดูร้อน
ตามที่พวกเธอได้ยินสำนวนที่ว่า
"ด้วยปม ไม้ไผ่จึงเติบโตอย่างแข็งแกร่ง" [ปม คือ ส่วนต่าง ๆ ของไม้ไผ่]
ไม้ไผ่เติบโตได้อย่างสมบูรณ์ และ ตรง
ปราศจากการดัดหรือหักโค่น
นั่นเป็นเพราะพวกมันมีปม
ช่วงเวลาที่พวกเธอยืนอยู่ก่อนจะถึงจุดเปลี่ยน เราเรียกว่าวันหยุดภาคฤดูร้อน
และพวกเธอต้องเริ่มเลือกเส้นทางของตัวเอง
เราจะไปว่ายน้ำในมหาสมุทร
ไปเก็บแตงโม
กินยากิโซบะ
แล้วก็ไปดูดอกไม้ไฟ
ฉันคิดว่าฉันต้องทบทวนการเรียนเล็กน้อย..
การสอบเตรีมความพร้อม เห็นว่ายากมาก
ฉันทำไม่ได้แน่ ๆ เลย
มาโตบะคุง ทำไมนายไม่ไปจูงมือยูนิล่ะ
นายชอบเธอไม่ใช่เหรอ
อะไรของนายเนี่ย เป็นลูกผู้ชายหน่อยสิ
ลูกผู้ชายต้องรวดเร็วเข้าไว้
อะไรเหรอ
คุรุรุกิจัง
ฉันชอบเธอ
เธอนี่โชคดีนะ
ใช่ ฉันอยากได้มันมานานแล้ว
ถ้างั้นแล้ว ไปดูหนังกันมั้ย
เราวางแผนแค่มาช้อปปิ้งไม่ใช่เหรอ
เธอก็เป็นอย่างนี้เรื่อยเสร็จโน่นจะไปนี่
ฉันจะกลับบ้านล่ะ
เดี๋ยว
เราควรจะ..
เริ่มเดทกันอีกครั้งได้มั้ย
ทำไมกะทันหันแบบนี้
มิเรอิ
ฉัน
ฉันรู้
ไม่ต้องพูด
"ฉันไม่สามารถโกหกต่อความรู้สึก ของตัวเองได้" ใช่มั้ย
ฉันไม่ต้องการได้ยินมันอีก
เธอดูแปลก ๆ นะวันนี้
คุรุรุกินี่
ฮารูกะ
ไม่ได้นะ
นายก็รู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น ใช่มั้ย
ถ้าใครรู้เข้า มีหวังนายโดนไล่ออกแน่
คือว่า...
ฉันขอโทษนะ มาโตบะคุง
ฉันมี...คนที่ฉันรักแล้ว
นั่นคือเหตุผลที่...
เธอไปทำอะไรมา
แล้วคุณล่ะ...เกิดอะไรขึ้นกับคุณ
ใจฉันเต้นแรงตลอด..
โดยเด็กคนนี้
คุรุรุกิ
ฉันรักเธอ
ฉันไม่เชื่อคุณ
หา....
การพูดอะไรบางอย่าง ออกมากะทันหันแบบนั้น
มันเป็นไปไม่ได้ที่จะเชื่อมัน
คุรุรุกิ
ฉันรักคุณจริง ๆ...อาจารย์
แต่ความรู้สึกของคุณ มันอาจจะเป็นแค่ชั่วคราว
ตราบใดที่คุณไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่า ความรู้สึกนั้นมันเป็นความจริง
มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่ฉันจะเชื่อคุณ
เป็นอะไรหรือเปล่า ยูนิ
มันร้อนไปเหรอ
ไม่ค่ะ ฉันไม่เป็นไร
ขอบคุณค่ะ คาซูม่าคุง
ยูนิ
ฉัน...
ฉันอยากทานโดนัท
โดนัทเหรอ...ตอนเนี่ยนะ
ใช่ค่ะ
แล้วฉันจะรีบกลับนะค่ะ
ยูนิ
อาจารย์
เราจะไปไหนคะ
ไม่ต้องเป็นห่วง แค่นั่งอยู่เฉย ๆ
นี่เป็นสถานที่ไกลจากผู้คน แม้แต่ชาวบ้านแถวนี้ก็ไม่เข้ามา
สวยจัง
นี่มันคืออะไร
ไม่มีอะไร
สถานที่แห่งนี้ดูดีใช่มั้ย
คุรุรุกิ ฟังนะ
เธอเคยเห็นแสงสีฟ้าตอนพระอาทิตย์ตกมั้ย
แสงสีฟ้าตอนพระอาทิตย์ตกงั้นเหรอ
มันจะเป็นอย่างนั้นได้ยังไงว่ามั้ย
เดาว่าเธอเองก็คงไม่รู้
แล้วก็ไม่เคยเห็นของแบบนั้น นอกซะจากว่าเธอจะได้ไปดาวอังคาร
แต่พ่อของฉันบอกว่าท่านเคยเห็นครั้งนึง
เขาพูดโม้เรื่องแบบนั้นให้เด็ก ๆ อย่างเราฟัง
เขาเป็นพนักงานขายของบริษัทขายสินค้า
เขามักจะไปต่างประเทศเพื่อติดต่อธุรกิจ
ทุกคนในบริษัท รู้ว่าเขาเป็นคนบ้างาน
แต่บางครั้งเมื่อเขาอยู่ที่บ้าน
เขาชอบเล่าเรื่องราวพวกนั้น
ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา
แต่แล้ว
ตอนที่ฉันอายุได้ 12 ปี เขาก็ฆ่าตัวตาย
เขาปิดบังพวกเราจนถึง วินาทีสุดท้ายที่เขาจากไป
ที่จริงแล้วเขาเป็นกังวลและทุกข์ทรมาน กับการที่ต้องสูญเสียบริษัท
และนั่นคือเหตุผล
ที่ฉันเกลียดการโกหก
ฉันไม่เคยพูดเรื่องนี้มาก่อน
เธอเป็นคนแรก
เธอจะไม่ทำแบบนั้นใช่มั้ย
เรื่องราวแบบนั้น
คุรุรุกิ
หลังจากที่เธอจบการศึกษา
แต่งงานกับฉันนะ
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันตกหลุมรัก ใครสักคนด้วยตัวฉันเอง
ดังนั้น...
ฉันคิดว่าฉันสามารถไปได้ทุกที่ ถ้ามีเธออยู่ด้วย
นั่นคือเหตุผลเหรอ
มันไม่ข้ามกระโดดไปหน่อยเหรอ ที่จู่ ๆ ก็พูดเรื่องแต่งงาน
เธอเองไม่ใช่เหรอที่บอกให้พิสูจน์มัน
นั่นมัน..ก็จริง..ฉันคิดว่างั้น
ว่าแต่ เธอจะว่าไง
มันมากหรือน้อยเกินไปสำหรับข้อเสนอ
ก็ถ้าคุณคิดซะขนาดนั้นแล้ว...
ฉันก็คงต้องตอบตกลง
อาจารย์ค่ะ
ฉันรักเธอ คุรุรุกิ
ถ้ามันหมายถึงการที่ได้อยู่กับเธอ
ฉันจะลาออกจากการเป็นครู
แต่ถ้าทุกคนล่วงรู้ถึงเรื่องนี้
เธอก็จะถูกไล่ออกจากโรงเรียน
ดังนั้นจนกว่าเธอจะจบการศึกษา
เราจะต้องอยู่ในฐานะนักเรียนกับครู
เข้าใจมั้ย
ค่ะ
ไม่ต้องเป็นห่วง
ฉันจะปกป้องเธอเอง
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
เข้าใจมั้ย
ค่ะ
มานี่
ไปกันเถอะ
ระวังหน่อยนะ
หยุดนะ
ฉันจับเธอได้แล้ว
เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม
ฉันไปบอกอาจารย์อาเคชิ
ว่าเราจะได้แต่งงานกัน
ค่ะ
ดูเหมือนเธอจะชอบสิ่งนั้นมากนะ
คาซูม่าคุงให้ฉันไว้ตอนที่ฉันอยู่มัธยมต้น
ถึงแม้มันจะไม่มีความรู้สึก ฉันก็ชอบมองความน่ารักของมัน
เธอไม่ต้องพึ่งของแบบนั้นอีกแล้ว
จากนี้ไป
ฉันจะเป็นคนเฝ้าดูเธอเอง
อาจารย์...อาจารย์....
หนูไม่เข้าใจการแปลตรงนี้จริง ๆ ช่วยสอนหน่อยนะค่ะ
ฉันคงเลี่ยงไม่ได้สินะ...
นะค่ะ...สอนหน่อยนะค่ะ...
ครับ
ค่ะ
เร็ว ไปกันเถอะ
คุรุรุกิ จัง
ฉันต้องขอโทษด้วยในวันที่สอบย่อย
ที่ออกไปกะทันหันแบบนั้น
ฉันคิดที่จะตามจีบเธอ แต่...
ฉันตัดสินใจที่จะไม่แล้ว
เพราะคนนั้นเป็น...
อาจารย์ซากุราอิใช่มั้ย
ฉันสามารถบอกได้จากกลิ่นโคโลญจ์
โอ้...
อาจารย์ซากุราอิคือคนที่เธอรักใช่มั้ย
และเป็นไปได้ว่าเขา..
ไม่เป็นไร เธอไม่จำเป็นต้องบอกฉันก็ได้
ฉันขอโทษ
ไม่ต้องขอโทษหรอก
ฉันต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายขอโทษเธอ ว่าแต่...
อาจารย์บอกให้ฉันไม่ต้องพูดอะไร
ที่จริงแล้วคนที่พาเธอไปห้องพยาบาล ในวันที่เธอหมดสติ
มันไม่ใช่ฉัน...ที่จริงแล้วคือ อาจารย์ซากุราอิ
เมื่อเธอรู้สึกตัว
เข้าก็รีบออกไปทันที
ดูเขาเป็นห่วงเธอมาก
นั่นคือเรื่องที่เกิดขึ้นสินะ
โอ้...ดูเธอสดชื่นนะ
ใกล้เสร็จแล้วค่ะ
คงต้องเหนื่อยมากแน่เลย กับการเตรียมอาหารเยอะขนาดนี้
แต่ทำแบบง่าย ๆ ก็ได้นะ เธอก็รู้ใช่มั้ย
ว่ามันอยู่ในช่วงของการเตรียมตัวสอบ
ไม่มีปัญหาค่ะ มันทำให้ฉันอารมณ์ดี
และมันมีอะไรอีกหลายอย่าง ที่ฉันต้องเรียนรู้เรื่องการทำอาหาร
วันนี้ดูแปลก ๆ แฮะ
ไม่เห็นแปลกซะหน่อย
"พิธีฉลองจบการศึกษา"
"นี่คือเมืองที่ฉันเกิด"
จริงดิ...ฉันทำเรียบร้อยแล้ว
"อาจารย์ซากุราอิ" "มาที่สำนักงานการแนะแนวอาชีพหลังเลิกเรียน"
"ได้ค่ะ"
ยู....นิ มีอะไรเหรอ
ไม่มีอะไรจริงๆ
ขอโทษนะ นามิจัง
ฉันมีธุระนิดหน่อย วันนี้คงกลับบ้านพร้อมเธอไม่ได้
ทำไมเหรอ
แต่เรานัดว่าจะไปกินโดนัทด้วยกันนะ
คือว่า..
อ้า...ฉันขอโทษด้วยนะ ฉันต้องไปเรียนวิชาต่อไปแล้ว
ยูนิ
ฉันเห็นผลในการทดสอบความพร้อม
เกรดภาษาอังกฤษของเธอก็ดีขึ้นนะ
ต้องขอบคุณพวกเอกสารที่คุณทำให้ฉัน
เธอยังไม่ค่อยพอใจกับมันมากนักใช่มั้ย
เธอจะทำได้ดีขึ้นเรื่อย ๆ สำหรับภาษาอังกฤษ
นี่คือ..เหตุผลว่าทำไมถึงเรียกฉันมาใข่มั้ย
ใช่
เป็นอะไรหรือเปล่า
ไม่มีอะไร
ขอตัวก่อนนะค่ะ
คุรุรุกิ
เธอเป็นอะไรมั้ย
ฉันขอโทษ
ที่ทำให้เธอเจ็บปวด
อาจารย์...
ฉัน...
รู้สึกแย่จังค่ะ
แมวนั่น
เธอเอามันกลับมาติดอีกแล้ว
คุณสังเกตเห็นเหรอ
ฉันบอกเธอแล้ว
ฉันจะคอยเฝ้าดูเธอเอง
อาจารย์ทากิซาว่า
ค่ะ
ขอเวลาผมสักนิดได้มั้ยครับ
ได้สิค่ะ
คือว่า..คุณเห็น
มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับคุรุรุกิยูนิ
คุรุรุกิจังเหรอ
ใช่ครับ
เมื่อเร็ว ๆ นี้เธอรู้สึกทำตัวแปลก ๆ
พอเธอบอกว่าอยากกินโดนัท และเธอก็รีบวิ่งออกไปจากบ้านทันที
เธอมุ่งความสนในไปในการทำอาหาร
คุณสังเกตเห็นอะไรในฐานะ ครูประจำชั้นบ้างมั้ย
ไม่ค่ะ ก็ไม่เห็นมีอะไรนะค่ะ
โอ้...
ลองถามเธอดูดีกว่ามั้ยค่ะ
ถ้าเธอรู้ตัวผมเกรงว่า เธอจะไม่ยอมพูดอะไรเลย
เธอเป็นแบบนั้นมาโดยตลอด
นั่นคือเหตุผลที่ทำไมทำให้ผม ต้องคิดนำหน้าเธอหนึ่งก้าวเสมอ
แต่เมื่อเร็ว ๆ นี้ผมมืดแปดด้าน ไม่รู้จะทำยังไงดี
ขอบคุณที่สละเวลาให้นะครับ
- ไม่เป็นไรค่ะ - ขอบคุณครับ
อาจารย์อาเคชิค่ะ
ครับ
จริง ๆ แล้ว
นี่คืออะไร
ผม
ต้องการที่จะแต่งงานกับคุรุรุกิ
ทันที ๆ เธอเรียนจบครับ
แต่งงานงั้นเหรอ
คุณพูดจริง ๆ ใช่มั้ย
ผมคนเดียวที่สามารถปกป้องเธอได้
คุณกำลังพูดอะไร เธอยังเป็นแค่นักเรียนมัธยมปลาย
ผมไม่ยอมเด็ดขาด
[ห้องอาจารย์ใหญ่]
อาจารย์อาเคชิ
ทำไมทำหน้าเคร่งขรึมอย่างนั้น
อ้อ..ไม่มีอะไรครับ
คุณเห็นผลการทดสอบความพร้อมแห่งชาติหรือยัง
ยังครับ
คุรุรุกิจัง ได้ 65 คะแนนในวิชาภาษาอังกฤษ ถือว่าเป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย
65 เหรอ...จริงเหรอ
มันเป็นเรื่องน่าทึ่งสำหรับ การติวในระยะสั้น ๆ
ด้วยคะแนนระดับนี้
มหาวิทยาลัยแห่งชาติก็อยากอ้าแขนรับเธอ [เปรียบได้กับการเข้าสู่ฮาร์วาร์ด]
ศึกษาต่อต่างประเทศงั้นเหรอ
ที่มหาวิทยาลัยแห่งแคลิฟอร์เนียใช่มั้ย
ใช่ ถูกต้อง
คะแนนภาษาอังกฤษของเธอดีขึ้นมาก ในทดสอบความพร้อม
ดังนั้นฉันคิดว่าไม่ควรปล่อยให้การเข้า มหาลัยแคลิฟอร์เนียสูญเปล่านะ
แต่นั่นเป็นเพราะฉันมีเวลาเตรียมพร้อมกับมัน
มันต้องได้สิน่า ยิ่งคะแนนวิชาอื่น เธอทำได้ดีอยู่แล้ว ไม่ควรทิ้งโอกาสไปนะ
ถ้าเธอทุ่มเทกับมันเธอต้องผ่าน การทดสอบภาษาอังกฤษแน่ ๆ
ว่ามั้ย
มันเป็นความฝันของเธอมาตั้งนานแล้ว งั้นต้องทำให้มันเป็นจริงซะ
กับการไปศึกษาต่อต่างประเทศ..
ฉันควรทำอย่างไรดี
ยูนิ...ฉันใช้ห้องน้ำก่อนนะ
ได้ค่ะ
แค่ได้ฟังการบรรยายของเมนเดลสักครั้ง นั่นคือความฝันของฉันไม่ใช่เหรอ
แต่...ถ้าฉันเลือกทางนี้ เรื่องระหว่างฉันกับอาจารย์ซากุราอิ..
[อาจารย์ซากุราอิ]
อาจารย์
คุรุรุกิ...ตอนนี้สะดวกคุยมั้ย
ค่ะ
เปิดหน้าต่างห้องสิ
ขนาดอยู่ที่บ้านหน้าเธอยังไม่เปลี่ยนเลยนะ
คุณมาเพื่อที่จะพูดเรื่องนี้งั้นเหรอ
ใช่
ก็แค่
ฉันต้องการมาเห็นหน้าแม่สาวน้อยของฉัน
อาจารย์...
คุรุรุกิ
หลังจากที่เธอจบการศึกษา
แน่นอนฉันจะ
เป็นคนทำให้เธอยิ้มเอง
ราตรีสวัสดิ์นะ
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ อาจารย์
ฉันตัดสินใจจะไม่ไปเรียนต่อต่างประเทศค่ะ
ทำไมล่ะ
ไม่มีเหตุผลค่ะ
ฉันจะไปล้างหน้าก่อนนะค่ะ
พวกเธอได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับ อาจารย์ซากุราอิกับคุรุรุกิจังมั้ย
คุรุรุกิจังเหรอ ได้ยินบ้างมั้ยข่าวลือเรื่องเค้าสองคน
อาจารย์ซากุราอินะเหรอ
เขาอยู่กับผู้หญิงแค่สองต่อสอง
อาจารย์ซากุราอินะเหรอ เขาอยู่กับผู้หญิงแค่สองต่อสอง
ใช่ สองต่อสอง
ไม่มีทาง
แต่เขาเป็นที่ปรึกษาของฉันนะ
และฉันชอบเขา
งั้นก็แย่ละพวกเรา..
ฉันชอบวิธีการสอนของเขา
ฉันก็เหมือนกัน
ใช่....
เขาสอนได้สนุกและเข้าใจง่าย
ฉันก็ว่างั้นเหมือนกัน
เขาสอนได้เยี่ยมเลย
น่าช็อคจริง ๆ
ยูนิ...
ฉันได้ยินจากอาจารย์อาเคชิ
เธอจะเข้าศึกษาต่อที่มหาลัย แคลิฟอร์เนียเหรอ เยี่ยมไปเลย
ถ้าเธอทำอย่างนั้นจริง ๆ ฉันกับซากิจะไปเที่ยวหาเธอนะ
ฉัน...ตัดสินใจที่จะไม่ไปแล้ว
ทำไมล่ะ
เธอตั้งใจไว้ตั้งแต่มัธยมต้นแล้วนะ
มันไม่สำคัญอีกแล้ว
ยูนิ...
เดี๋ยวนี้ดูเธอแปลก ๆ นะ
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่ดูเธอเย็นชาจังเลย
เมื่อก่อนถ้าเธอพูดแบบนี้
ฉันไม่เคยคิดว่าเธอเป็นคนเย็นชา
ทำไมเหรอ
ยูนิ..เธอมีอะไรปิดบังฉันอยู่ใช่มั้ย
ฉันคิดว่าฉันเข้าใจเธอแม้มันจะน้อยนิด
แต่กลายเป็นว่า...
ฉันไม่เข้าใจเธอเลย
นี่
อาจารย์ซากุราอิ
ตามผมไปห้องอาจารย์ใหญ่สักครู่ได้มั้ย
ได้สิครับ
ฟังนะ เมื่อเร็ว ๆ นี้มีข่าวลือ แพร่สะพัดไปทั่วโรงเรียน
เกี่ยวกับคะแนนวิชาภาษาอังกฤษ ของคุรุรุกิเพิ่มสูงขึ้นเป็นอย่างมาก
"อาจารย์ซากุราอิได้ทำการติวพิเศษให้กับ คุรุรุกิจังเป็นการส่วนตัว"
แน่นอน ผมเองก็ไม่ได้คิดว่านั่นเป็นเหตุผล
แต่มีนักเรียนคนนึงบอกว่า
เห็นคุณทั้งสองไปเดินที่ห้างสรรพสินค้า กันตามลำพังในช่วงปิดภาคฤดูร้อน
นี่แหละปัญหา
- ถ้าอาจารย์ใหญ่ได้ยินเรื่องแบบนี้... - ไม่ครับ
เรื่องนั้นไม่เป็นความจริงครับ
ผมรับประกันได้
คุณรับประกันงั้นเหรอ
งั้นก็ดี ถ้าผู้ปกครองของเธอยืนยันแบบนั้น ก็แสดงว่าไม่เป็นความจริง
ผมค่อยโล่งอกไปหน่อย
แต่อาจารย์ซากุราอิ
ตอนนี้คุณกำลังเดินอยู่บนเปลือกไข่ มันบอบบางก็ขอให้ใช้ความระมัดระวังด้วย
การสอบใกล้เข้ามาทุกทีและความรู้สึกนึกคิด ของนักเรียนค่อนข้างอ่อนไหวง่าย
ครับหัวหน้า
ขอบคุณสำหรับวันนี้นะครับ
ผมไม่ได้ทำเพื่อคุณ
ผมทำเพื่อยูนิ
ยูนิล้มเลิกการที่จะไปศึกษาต่อต่างประเทศ
เธอต้องการจะไปศึกษาต่อ ต่างประเทศงั้นเหรอ
ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ของศาสตราจารย์เมนเดล
มันเป็นความฝันของเธอตั้งแต่มัธยมต้น
คะแนนภาษาอังกฤษของเธอดีขึ้น
และผมคิดว่าเธอคงจะต้องการ ไปให้ถึงความฝันนั้น
คุณเข้าใจใช่มั้ยว่าตอนนี้ทำไมเธอถึงล้มเลิก
คุณลองพยายามโน้มน้าวเธอดูหน่อยได้มั้ย
ผมเองก็ไม่ต้องการขอร้องคุณให้ทำแบบนั้น
แต่นั่นเป็นทางเดียว ถ้าคุณคิดถึงความรู้สึกของเธอ
ผมทำไม่ได้
ผมไม่สามารถโน้มน้าวเธอให้ไปได้
ทำไมไม่ได้ล่ะ
เธอเองก็จะไม่ไป... นอกเสียจากว่าเราเลิกกัน
นี่
เธอยังเด็กอยู่เลยนะ
คุณ...ในฐานะครูคุณคิดว่า มันถูกต้องงั้นเหรอ
ในฐานะผู้ใหญ่คนนึง..หือ
คุณคิดว่ามันถูกต้องแล้วเหรอ
ยินดีต้อนรับค่ะ
นามิจัง...
วันนี้เธอต้องอยู่กับนามิจังไม่ใช่เหรอ
วันนี้เราโต้เถียงกันนิดหน่อย
เธอเป็นเพื่อนเพียงคนเดียวของฉัน
แต่ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว
เพราะฉันมีคุณอยู่กับฉัน
อาจารย์
ฉันลองทำสูตรอาหารใหม่
เอาไว้เมื่อเราแต่งงานกัน ฉันจะทำให้คุณทาน
ทำไมไม่เอาเวลาไปเตรียมตัวสอบ
การเตรียมตัวสอบไม่เป็นปัญหาสำหรับฉัน
พวกเค้าบอกว่าฉันสามารถเข้าเรียน ที่ไหนก็ได้ที่ฉันต้องการ
เธอ...
ก็ยังคงเป็นเด็กอยู่ดี
อาจารย์
คุรุรุกิ...ฉันไม่สามารถ
ในท้ายที่สุด
ฉันไม่สามารถแต่งงานกับเธอได้
ทำไมไม่ได้คะ
มันเป็นแบบนี้ได้ยังไง
เมื่อฉันใช้เวลาอยู่ที่บ้าน ฉันก็ลืมทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ
นั่นทำให้ฉันรู้ว่า
ฉันหมดความสนใจ..
ในตัวเธอแล้ว
ดังนั้น...ให้มันอยู่ตรงนี้
ยูนิ
เธอมาทำอะไรอยู่ตรงนี้
นามิจัง...
ฉันไปถามอาจารย์ทากิซาว่า และอาจารย์บอกว่าเธอออกมาแล้ว
และอาจารย์บอกอีกว่า ช่วงเช้าเธอก็ไม่ได้เข้าเรียน
ฉันเป็นห่วงเธอแทบแย่
มาโตบะบอกฉัน
เกี่ยวกับเรื่องของเธอกับอาจารย์ซากุราอิ
นั่นคือเหตุผลที่เธอไม่ต้องการ ไปเรียนที่ต่างประเทศใช่มั้ย
เธอนี่ใจร้ายจริง ๆ
ทำไมไม่เห็นมาปรึกษาฉันเลย
เธอต้องมาปรึกษาฉันบ่อย ๆ สิ
ไหนสัญญากับฉันแล้วไงว่า จะบอกฉันเกี่ยวกับแฟนของเธอ
ทำแบบนี้เหมือนยังกับ... คนห่างคนไกลกันเลย
นามิจัง
ฉันขอโทษ
แต่..เราเลิกกันแล้ว
เขาพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำ ว่าเค้าไม่รักฉันอีกต่อไปแล้ว
เขาหยาบคายที่สุด
เขาบอกว่าเรื่องของเรามันจบแล้ว
ฉัน...เจ็บปวดเหลือเกิน
เขาเป็นคนที่น่ากลัว
เลวสุด ๆ เท่าที่เคยเจอมา
ใช่..เค้าเป็น
เค้าเป็นคนเลวร้ายที่สุด
ผู้ชายบ้าอะไร..
แต่...นั่นมันก็ไม่ได้เป็นส่วนนึง ของความเจ็บปวด
ส่วนที่เลวร้ายที่สุดก็คือฉันยังคงรักเขาอยู่
รักมากเหลือเกิน
ถึงแม้ว่าฉันเกลียดเขาและ คิดว่าเขาเป็นคนที่น่ากลัว
นั่นมัน...ยิ่งทำให้ฉันเจ็บปวด มากเหลือเกินตอนนี้
มันเจ็บ....
เธอร้องให้ทำไม
ก็เพราะเธอไม่ร้อง
ฉันเลยร้องแทนเธอ
นี่เรามีการนัดประชุม ผู้ปกครองเดือนหน้าใช่มั้ย
ใช่
เราจะจัดการยังไงกับบรรดาผู้ปกครอง
ผู้ปกครองหลายคนมีความคาดหวังสูง
หยุดก่อน
มาโตบะคุงเหรอ นี่มันอะไรกัน
มันเกิดบ้าอะไรขึ้น
ผมเชื่อในตัวคุณและปิดปากเงียบสนิท
ฮารุกะ
อย่าได้สะเออะมาเข้าใกล้คุรุรุกิอีก
หยุดนะ
ปล่อยเขาไปเถอะ
ไม่เป็นไร
ฉันขอโทษ...ฮารุกะ
มันเป็นความผิดของฉัน ที่ไปบอกเรื่อง นายกับคุรุรุกิให้อาจารย์อาเคชิรู้
ฉันรู้แล้ว
ถ้าเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่เธอเป็นคนถ่าย
ป่านนี้รองอาจารย์ใหญ่คงได้เห็นไปแล้ว
เธอคงคิดว่า ถ้าบอกให้อาจารย์อาเคชิรู้ เค้าคงจะไม่บอกใคร อย่างนั้นใช่มั้ย
นายก็ยังเป็นคนคิดในแง่บวกเสมอนะ ฮารุกะ
แต่...ฉันไม่ได้เป็นคนดีอย่างที่นายคิด
ฉันคิดว่า...ถ้าบอกอาจารย์อาเคชิ เค้าคงบีบคั้นให้นายเลิกกับคุรุรุกิ
ฉันหวังแบบนั้น
งั้นเธอคงได้อย่างที่เธอหวังแล้ว
ฉันคิดว่าคงไม่
เพราะ...
ฉันยังเชื่อว่า
ถ้านายยังยึดมั่นกับความรู้สึกของตัวเอง
คุรุรุกิก็จะไม่ทำอะไรอย่างที่เธอต้องการ
คาซูม่าคุงคะ
ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะไปเรียนต่อต่างประเทศค่ะ
ดีใจที่ได้ยินแบบนั้น
แปลกแฮะ...ฉันคิดว่าคุณจะมีความสุขเสียอีก
มีความสุขสิ
มันน่าจะยากมากเลยใช่มั้ย
ไม่หรอก คงไม่เท่าไหร่
ฉันคงต้องหัดพูดกับคนที่ใช้ภาษาอังกฤษเก่ง ๆ
ได้เวลาแล้วไม่ใช่เหรอ
ฉันก็บอกอาจารย์ซากุราอิไปแล้วนะ
นามิจัง
ฉันไม่คิดว่าความรู้สึกที่ฉันมีให้อาจารย์ จะเปลี่ยนแปลงไป
ดังนั้นฉันจะไปแคลิฟอร์เนีย และเรียนให้หนัก
ฉันจะทำให้ดีที่สุดเพื่อในอนาคต เค้าจะได้ตกหลุมรักฉัน
สู้ ๆ นะยูนิ
ฉันจะเก็บเงินและบินไปหาเธอ ที่แคลิฟอร์เนียนะ
คุรุรุกิไปถึงแคลิฟอร์เนีย อย่างปลอดภัยใช่มั้ย
ครับ ขอบคุณที่เป็นห่วงครับ
แต่ความยากลำบากแค่เพียงเริ่มต้นขึ้น
จนกระทั่งเธอเริ่มเรียนในเดือนกันยายน
เธอจะต้องเข้าร่วมชั้นเรียน เพื่อสนทนาภาษาอังกฤษ
คุรุรุกิของคุณเก่งอยู่แล้ว
แค่เวลาช่วงสั้น ๆ ในการเรียนภาษาอังกฤษ
เธอยังได้เข้ามหาวิทยาลัยแห่งแคลิฟอร์เนียเลย
เรื่องนั้นต้องขอบคุณการติวพิเศษ ของอาจารย์ซากุราอิครับ
อาจารย์ซากุราอิ
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะครับ
[มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย]
มันเป็นอะไรที่น่าทึงของการ เปลี่ยนแปลงจากยีนส์ IGF ไปเป็น IGF2
IGF2 ยีนส์คืออะไรค่ะ
ยีนส์เหล่านั้นเป็นตัวสร้างฮอร์โมน
โดยที่ไม่ต้องการสารอย่างอื่นช่วย
- นั่นมันสุดยอดไปเลยค่ะ - ใช่
แต่ก็ยังมีบางจุดที่จะต้อง หาความกระจ่าง
ตัวอย่างเช่น
เราต้องการทราบบางอย่างของยีนส์ IGF2 ที่มีการเปลี่ยนแปลงไปเป็นอย่างอื่น
เขาได้เรียนรู้ด้านสถาปัตยกรรม ด้วยตัวเค้าเอง
ไม่มีใครสอนเค้า
ไม่มีอาจารย์แนะนำ
และยิ่งไปกว่านั้น
เค้าไม่มีใครให้คำปรึกษาใน เกี่ยวกับงานสถาปัตยกรรม
สวัสดี
คุรุรุกิ
มีอะไรบางอย่างที่ฉันต้องการให้คุณดู
แต่...แล้วเรื่องมหาลัยล่ะ
ฉันโดดเรียนมา
อาจารย์มากับฉัน
ดูนั่นสิ
มาเร็ว
ดูสิ...ดูสิ
นั่นใครกัน
อะไร..ไหน
อะไร..ไหน...ใคร
นั่นอาจารย์ซากุราอิไม่ใช่เหรอ
ใช่...อาจารย์ซากุราอิ
ยังแค่ครึ่งวันอยู่เลย ทำไมเค้าออกไปแล้วหล่ะ
แล้วอีกคนนั่นใครกัน
แสงสีฟ้าตอนพระอาทิตย์ตก..
ในภาษาอังกฤษเราเรียกว่า"บลูแฟลช"
มันเกิดขึ้นในตอนที่ดวงอาทิตย์จะลับขอบฟ้า
แม้ว่ามันดูเหมือนจะหาดูได้ยาก
แต่พวกมันมีอยู่จริง ๆ
พวกแสงสีฟ้าตอนพระอาทิตย์ตก
ฉันคิดว่าไม่ว่ายังไงฉันต้องเอามาให้ คุณเห็นด้วยตัวฉันเอง
นี่เธอ...กลับมาเพื่อที่จะให้ฉันดูเจ้านี่นะ
ใช่
ขอบคุณนะคุรุรุกิ
แต่นั่น
มันไม่ได้เปลี่ยนความจริง ที่ว่าพ่อของฉันโกหกฉัน
บางทีพ่อของคุณต้องการให้คุณใช้ชีวิตที่เหลือ อย่างมีความสุขกับครอบครับก็ได้นี่นา
มันเหมือนกับที่คุณโกหกฉัน
ฉันคิดได้หลังจากที่ฉันต้องอยู่ห่างไกลจากคุณ
คุณบอกว่าไม่รักฉันอีกแล้ว มันเป็นเรื่องโกหก ที่ต้องการให้ฉันไปแคลิฟอร์เนีย
นั่นคือเหตุผลที่ฉันต้องเรียน อย่างหนักและหนักขึ้น
เพื่อกลับมาเป็นคนที่เหมาะสมกับคุณ
ดังนั้น...ได้โปรดรอจนกว่าฉันจะทำสำเร็จ
ฉันขอโทษนะ คุรุรุกิ
ฉันจะไม่โกหกเพื่อเห็นแก่เธออีกต่อไป
อาจารย์...
คุรุรุกิ
ฉันจะรักเธอไปตลอดทั้งชีวิตของฉัน
เราไปแต่งงานกันตอนนี้เลย
ร...เราทำแบบนั้นไม่ได้ในตอนนี้
ฉันยังคง...
เธอก็ทำไปตามอย่างที่เธอฝันไว้
ไม่จำเป็นต้องออกจากโรงเรียน
ฉันรักคุรุรุกิ ยูนิ คนที่ยืนอยู่ ต่อหน้าฉัน ณ ตอนนี้
อาจารย์...
พอจะเป็นไปได้มั้ย
ที่จะหยุดเรียกฉันแบบนั้น
ยูนิ
มาให้ฉันกอดหน่อย
ได้เลยค่ะ
[ขอบคุณซับอังกฤษจาก Stythe แห่ง euphorictranslations.com]